BASIN BİLDİRİSİ
(25.01.2001)
Aşağıda yer alan öğretim elemanları dernekleri, 24.01.2001 tarihinde, Ankara’da biraraya gelerek, aşağıdaki konuların kamuoyuna duyurulmasına karar vermiştir.
Üniversiteleri yalnızca öğretim yapılan yerler olmaya sürükleyen yaklaşımlar, Üniversitenin, toplumsal sorumluluklar üstlenen kurumlar olmasını, öncü ve süregiden durumu sorgulayıcı roller üstlenmesini engellemektedir. Kaynaklar sorununa çözüm aranırken, üniversitelerin eğitim-araştırma etkinliklerinin birlikte yürütüldüğü yerler olduğu gerçeği gözardı edilmemelidir.Eğitim bir kamu hizmeti olup en temel kaynağı vergilerdir.
Kamu üniversitelerindeki yetişmiş öğretim elemanı potansiyelinin, üniversite olma koşullarını sağlamış olduğu tartışmalı olan ticarileşmiş yüksek öğretim kurumlarına kaçışının özendirilmesinin gelecekte çok ciddi sorunlar yaratması beklenmelidir.
Üniversite öğretim elemanlarının ücretleri sorunu, kamu üniversitelerinin korunması bakış açısını yitirmeksizin ele alınmalıdır. Üniversitelerde gelir eşitsizliğine yol açan haksız uygulamalara son verilmelidir. Kimi özel örneklerde gözlendiği üzere, öğretim elamanlarının, üniversitelerin “döner sermaye” vb., kanallarının dışında, şirket danışmanlığı vb., şekillerde yasal olmayan gelir kaynaklarının ortaya çıkışı, bilim insanı etiğini zedelemekte ve üniversitelerin toplum önünde saygınlığını azaltmaktadır. Dolaylı gelir kaynaklarının artırılmasından çok, doğrudan gelir olanaklarının güçlendirilmesi üniversite açısından en sağlıklı yoldur. Bu şekilde, ek ders, gece öğretimi seçeneklerinin haksız ve yersiz kullanımı engellenebilecek, gerçekten toplumsal ve akademik gereksinmeler olmadığı koşulda bu uygulamalara başvurulması yolu kapanacaktır.
Öğretim elemanlarının ücretlerinin belirlenmesinde, temel ve zorunlu gereksinmelerin yanısıra akademik ve bilimsel etkinliğin özel gereksinmeleri dikkate alınmalıdır. Yurtiçi ve yurtdışı konferans vb., etkinlikler için yapılan ödemelerin, hiçbir zaman giderleri karşılayamadığı; tez, kitap vb., çalışmalar için yapılan kırtasiye harcamalarının ve diğer giderlerin bireysel olarak karşılandığı ve bu konularda kurumca yapılan desteklerin, çok sınırlı olduğu; günümüz koşullarında, gelişen elektronik ortam olanaklarına karşın, bir bilim insanının kitap ve diğer başvuru kaynaklarına yönelik harcamalarının yine de önemli bir gider kalemi oluşturduğu göz önüne alınmalıdır.
Türkiye’de doktora ve yüksek lisans düzeyinde eğitim verecek oldukça ciddi ve saygın kurumlar var olmasına karşın önemli bir kaynak yurt dışına öğrenci göndererek tüketilmektedir. Son yıllarda yurt dışına gönderilen seçme öğrencilerin büyük bir çoğunluğu eğitimlerini tamamladıktan sonra ülkeye geri dönmemektedir. Ülkemizde beyin göçü, adeta resmi politikalarla desteklenmektedir. Oysa, bu konuda akılcı çözümler benimsenerek kaynaklar ülkedeki eğitim kurumlarının gelişimine ayrılabilir.
AKDENİZ
ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ÜYELERİ DERNEĞİ
Prof. Dr. Filiz Ersel TÜZÜNER
ÇUKUROVA
ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ELEMANLARI DERNEĞİ
Prof. Dr. Erdal ŞEKEROĞLU
GAZİ ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ÜYELERİ DERNEĞİ
Prof. Dr. Mustafa ALTINTAŞ
İZMİR ÜNİVERSİTELERİ ÖĞRETİM ELEMANLARI DERNEĞİ
Prof. Dr. Osman GÖKÇE
ODTÜ ÖĞRETİM
ELEMANLARI DERNEĞİ
Prof. Dr. Semih BİLGEN
SAMSUN AKADEMİK
ELEMANLAR DERNEĞİ
Prof. Dr. Musa Kazım ONAR
TÜM ÖĞRETİM ÜYELERİ DERNEĞİ
Prof. Dr. Tahir HATİPOĞLU
ULUDAĞ
ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ÜYELERİ DERNEĞİ
Prof. Dr. Ali KARABULUT